Liczby te są podstawowe, ale nie są zerowe. Dla osób, których dotyczą następstwa, konsekwencje mogą być stosowane, w tych szpitalach, pobyty na oddziale leczenia, aw bardzo rzadkich przypadków śmierci.
Dr Joseph Wu, dyrektor Stanford Cardionaczyniowe Institute i główny autor badań, szybko podkreślają, że stan ten jest zwykle kontrolowany. „To nie jest zawał serca w tradycyjnym” – powiedział. „Nie dochodzi do zablokowania zasilania, jak w przypadku wystąpienia typowych zawałów serca. Kiedy są wyłączone, a stan zapalny nie występuje w strukturze prawdopodobnego serca, po prostu występują my te urządzenia, aby mogły się pojawić, gdy wracają do zdrowia”.
Równie szybkie objawy związane z kontekstami: samoczynnie ograniczające się do ograniczeń związanych z COVID-19, które dotyczą prawdopodobnych skutków związanych z mechanizmami mięśnia sercowego niż szczepionka mRNA w celu zwalczania tego zakażeniu — nie wspominając o wszystkich innych zagrożeniach, które mogą wywołać tę chorobę.
Podążając śladem dwóch kluczy
Zespół ze Stanford rozpoczął swoje badanie od analizy krwi pobranej od osób zakażonych przeciwko COVID-19, porównując te, których rozwinęło się zapalenie mięśnia sercowego, z tych, których nie ma. We krwi osób, które pochodzą z serca, wyróżniają się dwa oddzielne: CXCL10 i IFN-gamma.
Obie należą do kategorii należących do cytokinami – przekaźników, których jednostki sterujące są odpowiedzialne za komunikację między sobą. Wpisano tę parę działającą jak zgrany zespół, z których każdy odgrywa odrębną, ale dodatkową funkcję w napędzaniu procesu, który jest ostatecznym uszkadza serca.
Aby zrozumieć, jak powstają te produkty, skutki prowadzą do eksperymentów ubocznych. Wygenerowali ludzkie komórki, zwane makrofagami – pozostałościami obrońcami układu odpornościowego – i poddali je, jako jednostka chorobowa mRNA w kontrolowanych warunkach w szalkach. Makrofagi zareagowały, uwalniając szereg cytokin, a CXCL10 było skutkiem w szczególnych ilościach.
