Tradycja Złotej Gwiazdy sięga czasów I wojny światowej, kiedy amerykańskie rodziny szukały znaczących sposobów publicznego uhonorowania bliskich służących za granicą. W 1917 roku kapitan armii Robert L. Queisser stworzył sztandar Błękitnej Gwiazdy Służby, symbolizujący jego synów, którzy służyli czynnie. Każda niebieska gwiazda, umieszczona w oknie domu rodzinnego, symbolizowała żołnierza dumnie służącego narodowi.
Idea szybko rozprzestrzeniła się po całym kraju. Wkrótce w oknach domów na całym świecie pojawiły się te transparenty, będące cichym, ale donośnym symbolem służby i poświęcenia. Gdy żołnierz tracił życie, niebieska gwiazda zastępowana była złotą – przekształcając transparent w uroczysty symbol straty, honoru i narodowej wdzięczności.
