MÓJ MĄŻ PALI MOJE JEDYNE DOBRE UBRANIA, ŻEBYM NIE MOGŁA PÓJŚĆ NA JEGO IMPREZĘ PROMOCYJNĄ. NAZYWA MNIE „WSTYDNĄ” I „PIEPRZONĄ”. MYŚLAŁ, ŻE WRÓCĘ DO DOMU PŁACZĄC… ALE KIEDY DRZWI WIELKIEJ SALI BALOWEJ SIĘ OTWORZYŁY, POKAZAŁAM SIĘ W SPOSÓB, KTÓRY DALEJ NISZCZYŁ JEGO DUMĘ I CAŁY JEGO ŚWIAT.
Troy i ja byliśmy małżeństwem przez pięć lat. Przez te pięć lat to ja go utrzymywałam. Pracowałam na dwóch etatach, sprzedawałam na ulicy i odmawiałam sobie luksusów, żeby mógł zdać egzaminy i dostać się do Consunji Global, wielomiliardowej korporacji.
Dziś wieczorem wielkie wydarzenie. Firma świętuje awans Troya na stanowisko wiceprezesa ds. operacyjnych. Oszczędzałam przez trzy miesiące, żeby kupić jej prostą żółtą sukienkę na to wydarzenie. Cieszę się, że mój mąż będzie dumny ze wszystkich.
Ale na godzinę przed naszym wyjściem poczułem dym wydobywający się z naszego podwórka.
Byłam zdenerwowana. Wybiegłam z kuchni. Tam zobaczyłam Troya, już ubranego w drogi smoking, stojącego przed naszym starym grillem. Trzymał butelkę benzyny do zapalniczek i nad rozżarzonymi węglami przypalał moją żółtą sukienkę!
„Troy?! Co ty robisz?!” krzyknęłam, próbując sięgnąć po moje płonące ubrania, ale on mnie mocno odepchnął.
„Nie oszczędzaj tego, Eleno” – powiedział Troy chłodno i beznamiętnie. „Ty też jesteś taka, jak śmiecie”.
„C-dlaczego spaliłeś moje ubrania?! Jak mogę z tobą iść?!” – zapytałam płacząc, nie mogąc uwierzyć w to, co zrobił.
Spojrzał na mnie od stóp do głów z głęboką odrazą. „Spaliłem cię, żeby nie móc z tobą być. Spójrz na siebie, Eleno. Pachniesz cebulą, masz szorstkie dłonie i wyglądasz jak służąca! Teraz jestem wiceprezydentem! Moimi gośćmi będą później prezesi, miliarderzy i dzieci polityków. Jesteś żenująca. Przynosisz wstyd mojemu wizerunkowi”.
„Troy… ciężko pracowałem, żeby dojść do twojej obecnej pozycji! To ja utrzymywałem cię przy życiu, kiedy nie miałeś nic do jedzenia!” – zbeształem go, szlochając.
„Zadłużona? Płacę ci kieszonkowe co miesiąc, prawda?” – odpowiedział z uśmiechem. Odwrócił się do mnie, poprawiając swój drogi zegarek. „Ty po prostu zostań w domu. Zmywaj naczynia. Zaprosiłem na imprezę jeszcze jedną partnerkę – Vanessę, córkę jednego z członków zarządu. To z nią będę dziś wieczorem. Nawet nie próbuj tam iść, Eleno, bo zaciągnę cię do strażników”.
Odwrócił się do mnie plecami, wsiadł do samochodu i odjechał. Zostałam klęcząca na trawie, płacząca, patrząc, jak moja prosta sukienka zamienia się w popiół.
Przebudzenie Królowej
Ale moje łzy nie trwały długo. Patrząc na dym, moje użalanie się nad sobą umarło, zastąpione zimną, śmiertelną wściekłością.
Troy myślał, że jestem tylko zwykłą gospodynią domową. Myślał, że ma świat w swoich rękach. Nie wiedział jednak, że Consunji Global, z którego był tak dumny, należy do mojej rodziny.
Nazywam się Elena Ysabel Consunji. Jestem jedyną dziedziczką i sekretną przewodniczącą firmy, dla której pracuje. Pięć lat temu porzuciłam luksusowe życie i udawałam prostą kobietę, bo chciałam doświadczyć prawdziwej miłości. Udawałam, że cierpię, żeby jej pomóc, żeby sprawdzić, czy pokocha mnie bezwarunkowo.
Ale udowodnił, że jest po prostu chciwym, aroganckim żmiją.
Wstałem. Otarłem łzy. Wyjąłem telefon komórkowy z kieszeni i wybrałem prywatny, zaszyfrowany numer.
„Panie Lorenzo” – zawołałem do mojego asystenta dyrektora generalnego.
„Pani Przewodnicząca” – odpowiedział szybko i uprzejmie. „Czy jest pani gotowa wziąć udział w dzisiejszej gali, podczas której zostanie pani oficjalnie wprowadzona do firmy?”
„Tak” – odpowiedziałam chłodno. „Przyślij tu natychmiast moją ekipę od glamu. Przygotuj moją skrojoną na miarę złotą suknię Paris, prywatny helikopter i diamentowy komplet za 100 milionów peso z sejfu. Chcę wejść na tę imprezę jak królowa, która rozpęta piekło”.
Impreza i bluźnierstwa
W hotelu Grand Monarch cała sala balowa kipiała od luksusu. Troy był w centrum uwagi, z szampanem w dłoni i uczepiony ramienia Vanessy. Był dumny ze swojej nowej pozycji wśród gości.
„Gratulacje, Troy! Słyszałem, że tajemnicza prezes firmy będzie dziś obecna” – powitał go dyrektor. „Mam nadzieję, że zrobisz na niej wrażenie!”
„Oczywiście” – odpowiedział dumnie Troy. „Jestem ich najlepszym wiceprezesem. A kto nie byłby pod wrażeniem Vanessy i mnie? Jesteśmy idealną parą władzy”.
„To wstyd, kochanie, twój głodny mąż pewnie teraz płacze w domu” – Vanessa zaśmiała się figlarnie.
„Puść go. To śmiecie, a my tu jesteśmy królewscy” – odpowiedział Troy z uśmiechem.
Nie mieli pojęcia, że mówią o tej samej kobiecie, której Troy sprzedał ubrania zaledwie kilka godzin wcześniej.
Muzyka orkiestry nagle ucichła. Światła wokół zgasły, a jedynie wielki reflektor oświetlał główne wejście do sali balowej. Pan Lorenzo wszedł na scenę.
