Jest 3 nad ranem. Wszędzie panuje cisza. Otwierasz oczy, ale coś jest nie tak. Serce wali Ci jak młotem, oddech przyspiesza… i nagle zdajesz sobie sprawę, że nie możesz się ruszyć. Twój umysł jest rozbudzony, ale ciało uwięzione. Wtedy pojawia się dziwne uczucie: ktoś jest tuż obok, bardzo blisko ciebie.
Nie, to nie koszmar. Doświadczasz czegoś, co nazywa się paraliżem sennym – fascynującego, często przerażającego, ale całkowicie naturalnego zjawiska.
Kiedy ciało śpi, a umysł budzi się zbyt szybko.
Podczas snu, zwłaszcza w fazie REM (szybkiego ruchu gałek ocznych), nasz mózg jest bardzo aktywny, a ciało wchodzi w stan paraliżu mięśni. Ten naturalny mechanizm uniemożliwia nam poruszanie się i mówienie podczas snów – to ochrona przed mimowolnymi ruchami.
Czasami jednak mózg budzi się przed ciałem. Jesteś świadomy, ale wciąż uwięziony w śnie. Ta rozbieżność powoduje wrażenie całkowitego bezruchu. A ponieważ część mózgu pozostaje pogrążona w śnie, mogą wystąpić halucynacje: dźwięki, cienie, obecność…
